Author :
Abstract
Giriş/Amaç: Chiari malformasyonu inferior serebellar yapıların foramen magnum seviyesinde yarattığı fonksiyonel obstrüksiyon ve fıtıklaşma ile karakterize ciddi nörolojik bir bozukluktur. Bu çalışmada foramen magnum dekompresyon cerrahisi sonrası nörolojik kötüleşme yaşayan ve bu nedenle palyatif bakım ihtiyacı oluşan hastanın palyatif bakım süreci ele alınmıştır.
Olgu Sunumu: Bir eğitim ve araştırma hastanesinin palyatif bakım kliniğinde yatan 28 yaşında kadın hastanın foramen magnum dekompresyon ameliyatı öyküsü bulunmaktadır. Ameliyattan sonra taburcu edilen hasta erken dönemde sağ ekstremitelerde ve dilde kasılmaların daha şiddetli başlaması, beslenmede azalma, yutmada güçlük ve konuşma bozukluğu yaşaması nedeniyle uzun dönemde takip edilmiştir. Uzun dönem takipte perkütan endoskopik gastrostomi takılan hasta, şikayetlerinin artması nedeniyle 22.08.2024 tarihinde palyatif bakım kliniğine alınmıştır. Kliniğe yatırılan hastanın hiç konuşamadığı, sağ ve sol elinde spastisite, sağ kolunda ve bacaklarında kontraktür geliştiği, her 4 ekstremitede kas gücü kaybı yaşadığı, destekle yürüyebildiği, 2. evre basınç yarası oluştuğu, uyku örüntüsünde bozulma yaşadığı, ağrısının, kabızlığının ve beslenme yetersizliğinin olduğu belirlenmiştir. Hasta Callista Roy'un adaptasyon modeli kullanılarak değerlendirilmiştir. Aynı zamanda hastaya fizyoterapist tarafından proprioseptif nöromüsküler fasilitasyon teknikleri, yatak içi mobilite ve pozisyonlama egzersizleri, boyun mobilizasyonu için chin tuck egzersizi uygulanmış; solunum, yutma, mobilite ve ambulasyon egzersizlerine yönelik eğitim verilmiştir. Yapılan hemşirelik ve fizyoterapi uygulamaları sonucunda basınç yarası 1. evreye gerilemiş, kabızlığı giderilmiş, ağız hijyeni sağlanmış, ağrısında azalma olmuştur. Ancak hastanın kontraktürlerinde azalma sağlanamamıştır, uyku bozukluğu, beslenme yetersizliği ve güvenli çevreyi sağlama/sürdürme ile ilgili riskleri devam etmektedir.
Sonuç: Hastanın semptomlarında önemli bir düzeyde azalma olduğu belirlenmiştir. Multidisipliner bir ekip yaklaşımı ile hastanın uyum yeteneğine odaklı semptom yönetiminin sağlanması ve hemşirelik sınıflama sistemlerinin kullanılması planlanan ve uygulanan hemşirelik bakımını geliştirmede önemli rol oynamıştır.
Keywords
Abstract
Background/Objective: Introduction: Chiari malformation is a severe neurological disorder characterised by functional obstruction and herniation of the inferior cerebellar structures at the level of the foramen magnum. In this study, the palliative care process of a patient who experienced neurological deterioration after foramen magnum decompression surgery and therefore needed palliative care was addressed.
Case Report: A 28-year-old woman hospitalised in the palliative care clinic of a training and research hospital had a history of foramen magnum decompression surgery. The patient who was discharged after the operation was followed up in the long term due to the onset of more severe contractions in the right extremities and tongue in the early period, decreased feeding, difficulty in swallowing and speech disorder. The patient, who underwent percutaneous endoscopic gastrostomy in the long-term follow-up, was admitted to the palliative care clinic on 22.08.2024 due to increased complaints. It was determined that the patient could not speak at all, developed spasticity in the right and left hand, contracture in the right arm and legs, loss of muscle strength in all 4 extremities, could walk with support, developed stage 2 pressure ulcer, had deterioration in sleep pattern, pain, constipation and malnutrition. The patient was assessed using Callista Roy's adaptation model. At the same time, proprioceptive neuromuscular facilitation techniques, in-bed mobility and positioning exercises, chin tuck exercise for neck mobilisation were applied to the patient by the physiotherapist; training was given for respiratory, swallowing, mobility and ambulation exercises. As a result of nursing and physiotherapy interventions, the pressure ulcer regressed to stage 1, constipation was eliminated, oral hygiene was provided, and pain decreased. However, the patient's contractures could not be reduced, sleep disturbance, nutritional inadequacy and risks related to providing/sustaining a safe environment persist.
Conclusions: It was determined that there was a significant decrease in the patient's symptoms. Providing symptom management focused on the patient's adaptability with a multidisciplinary team approach and using nursing classification systems played an important role in improving the planned and implemented nursing care.
